W Szczekocinach STRAŻ POŻARNA OGNIOWA powstała z inicjatywy Józefa Saneckiego i Lucjana Fabjańskiego w roku 1901. Warto zaznaczyć, że zdarzenie to miało miejsce w czasie zaborów, kiedy to władze carskie obawiały się i były przeciwne jakimkolwiek formom zorganizowanego życia Polaków. Pierwszym prezesem został wybrany Józef Stanecki, a naczelnikiem Lucjan Fabiański. W chwili założenia straż liczyła 90 druhów tworzących 5 oddziałów. Wyposażenie jednostki składało się z dwóch sikawek ręcznych i dwóch beczek do wody ustawionych z braku pomieszczeń na cmentarzu kościelnym.

W roku 1902 lub 1903 przy jednostce powstała Strażacka Orkiestra Dęta licząca 20 członków. Pierwszym kapelmistrzem był druh Antoni Faryś.

W pierwszych latach swego istnienia straż zaczęła gromadzić środki na budowę remizy. Środki te pochodziły także z dotacji ówczesnych władz, na co wskazuje informacja w książęce pod tytułem”Dzieje Ochotniczych Straży Pożarnych”.. W opisie pochodzącym z tej książki straż pożarna ogniowa- Szczekociny figuruje na 14 miejscu w Królestwie Polskim pod względem wydatków na straż, osiągając 14 000 rubli rocznie. Po zbudowaniu nowej remizy kompletowano sprzęt i wyposażenie świetlicy na działalność szkoleniową i artystyczną.

W latach międzywojennych dużym nakładem pracy strażaków wybudowano na placu ćwiczebnym trzy piętrową wieżę zwaną wspinalnią. Zakupiono motopompę, którą zamontowano na podwoziu samochodowym, a inicjatorem pomysłu był druh Ludwik Wąchalski. Zakupiono również budynek zwany „oberżą” gdzie mieściły się: sala prób dla orkiestry, świetlica, remiza i garaż. W ramach straży działała wówczas drużyna piłki siatkowej oraz doskonały zespól teatralny. Za swą działalność kulturalną a przede wszystkim za sprawność w akcjach bojowych szczekocińska straż cieszyła się dużym uznaniem społeczeństwa i władz. Trudno wymienić ofiarnych członków Straży z tamtych lat. Warto wspomnieć chociażby: druh. Leona Pasierbińskiego – dowódcę oddziału długoletniego prezesa straży, który za swą pracę odznaczony został wieloma medalami, Ludwika Wąchalskiego – gospodarza, konstruktora pierwszego samochodu strażackiego w jednostce z roku 1934, długoletniego gospodarza Edwarda Żarnowieckiego, Walerego Fortunko czy Franciszka Wierzbowskiego. Za prace strażaków w tym okresie społeczeństwo ufundowało sztandar strażacki. Sztandar ten znajduje się w naszej jednostce z napisem 1901- 1934. Jest także hełm przechodni ufundowany przez ówczesnego prezesa Wiktora Chruzika